De status van micro-ondernemer toegepast op een online activiteit combineert de klassieke verplichtingen van het regime met specifieke beperkingen voor e-commerce. Wettelijke vermeldingen, elektronische facturering, e-reporting, btw op digitale diensten: hier bespreken we de punten die in de praktijk de meeste moeilijkheden opleveren.
Elektronische facturering en e-reporting: de kalender die betrekking heeft op zelfstandigen
De hervorming van de elektronische facturering verandert de documentbeheer van micro-ondernemingen ingrijpend. De kalender is verdeeld in twee verschillende fasen die niet verward mogen worden.
Verder lezen : Alles wat je moet weten over de oorsprong en biografie van Najwa El Haïté en haar familie
Eerste stap: verplichte ontvangst van elektronische facturen vanaf 1 september 2026. Elke zelfstandige die btw-plichtig is, moet in staat zijn om facturen in gestructureerd formaat te ontvangen via een partner digitaliseringsplatform (PDP) of het openbare factureringsportaal.
Tweede stap: de verplichting om elektronische facturen uit te geven gaat in op 1 september 2027. Op dezelfde datum wordt e-reporting operationeel voor B2C-transacties. Concreet moet een zelfstandige die diensten of producten aan particulieren verkoopt, de transactiegegevens aan de belastingdienst doorgeven, ook als hij geen elektronische factuur in strikte zin naar deze klanten uitstuurt.
Aanvullende lectuur : Alles wat je moet weten over de mutatieprocedures in Haute-Loire voor voetbalclubs
De sancties zijn aangescherpt. De boete bedraagt 50 euro per niet-conforme factuur en 500 euro per ontbrekende e-reporting, met een jaarlijks plafond van 15.000 euro. Voor een micro-onderneming die meerdere honderden transacties per maand via een online winkel verwerkt, is het financiële risico niet meer te verwaarlozen.
Wij raden aan om nu al een compatibel digitaliseringsplatform te kiezen, waarbij u controleert of het zowel de ontvangst, de uitgifte als de e-reporting transmissie beheert. De juridische informatie op autoentrepreneurduweb.fr stelt u in staat om de regelgeving op dit specifieke punt te volgen.
Wettelijke vermeldingen en algemene voorwaarden voor een online zelfstandige
Een zelfstandige die een website exploiteert, hetzij een e-commerce winkel of een vitrinewebsite die diensten aanbiedt, is onderworpen aan dezelfde informatieverplichtingen als elke professionele uitgever.
Verplichte inhoud van de wettelijke vermeldingen
De wettelijke vermeldingen moeten de naam, voornaam, het adres van de zetel (of het huisadres als de activiteit thuis wordt uitgeoefend), het SIRET-nummer, het RCS- of RM-nummer indien van toepassing, evenals de contactgegevens van de website-host bevatten. Het e-mailadres voor contact is ook vereist.
Voor gereguleerde activiteiten moet de verwijzing naar de toepasselijke beroepsregels worden toegevoegd en, indien nodig, de naam van de autoriteit die de vergunning heeft verleend om te mogen werken.
Algemene voorwaarden en herroepingsrecht in e-commerce
Online verkoop aan consumenten vereist de opstelling van algemene voorwaarden die toegankelijk zijn vóór de validatie van de bestelling. Ze moeten vermelden:
- De herroepingstermijn van veertien dagen, de modaliteiten van uitoefening en het standaard herroepingsformulier
- De leveringsmodaliteiten, de aangekondigde termijnen en het retourbeleid (kosten voor rekening van de klant of de verkoper)
- De geaccepteerde betaalmethoden, de wettelijke garanties van conformiteit en de procedure voor consumentenmediation
Het ontbreken van conforme algemene voorwaarden leidt tot administratieve sancties. Elke online verkoopsite moet een consumentenmediator aanwijzen en zijn contactgegevens zichtbaar weergeven.
Verklaringsverplichtingen van zelfstandigen op digitale platforms
Zelfstandigen die verkopen of diensten aanbieden via platforms (marktplaatsen, platforms voor verbinding) worden geconfronteerd met een extra laag van verplichtingen.
Sinds de omzetting van de DAC7-richtlijn, geven digitale platforms automatisch de inkomsten door die hun gebruikers ontvangen aan de belastingdienst. De zelfstandige moet dus zorgen voor consistentie tussen de bedragen die op zijn Urssaf-ruimte zijn aangegeven en die door het platform zijn gerapporteerd. Een afwijking leidt vrijwel altijd tot een verzoek om rechtvaardiging.
Bovendien vereisen platforms steeds vaker het verstrekken van het intracommunautaire btw-nummer wanneer de vrijstellingsdrempel is overschreden. We merken echter dat veel online micro-ondernemers deze drempel overschrijden zonder het te beseffen, vooral wanneer ze directe verkopen en verkopen via een marktplaats combineren.
BTW en vrijstellingsdrempel voor digitale activiteiten
Het overschrijden van de omzetplafond die van toepassing is op diensten of de verkoop van goederen leidt tot btw-plicht. De bijzonderheid van online activiteiten is dat verkopen aan klanten in andere EU-lidstaten onder het OSS (One Stop Shop) kunnen vallen. Dit regime vereenvoudigt de btw-aangifte in de verschillende landen, maar veronderstelt een voorafgaande registratie en een strikte opvolging van de stromen per bestemmingsland.
- Digitale diensten (online training, SaaS, design) die aan Europese particulieren worden geleverd, zijn belastbaar in het land van de consument
- Het OSS maakt het mogelijk om de btw-aangifte en betaling die verschuldigd is in elke lidstaat te centraliseren
- De zelfstandige die de vrijstellingsdrempel overschrijdt, moet een intracommunautair btw-nummer aanvragen en zijn facturen onmiddellijk aanpassen
Bescherming van persoonlijke gegevens en naleving van de AVG voor micro-ondernemingen
De status van micro-ondernemer ontslaat niet van de naleving van de AVG. Zodra een site persoonlijke gegevens verzamelt (contactformulier, aanmaken van een klantaccount, nieuwsbrief, analytische cookies), handelt de zelfstandige als verantwoordelijke voor de verwerking.
In de praktijk betekent dit dat er een privacybeleid moet worden opgesteld dat gescheiden is van de wettelijke vermeldingen, dat er een cookie-toestemmingsbanner moet worden ingesteld die voldoet aan de aanbevelingen van de CNIL, en dat er een register van verwerkingen moet worden bijgehouden, zelfs in vereenvoudigde vorm.
Het punt dat vaak over het hoofd wordt gezien, betreft de technische onderaannemers: hosting, e-mailtool, betalingsoplossing. Elke dienstverlener die gegevens verwerkt namens de zelfstandige moet onderworpen zijn aan een onderaannemingscontract in de zin van artikel 28 van de AVG. Het gebruik van een Amerikaanse SaaS-tool zonder een passende contractuele clausule vormt een tekortkoming die tijdens een controle kan worden opgemerkt.
De naleving van de AVG blijft de vergeten kant van de juridische verplichtingen van online zelfstandigen. De kosten van een initiële naleving zijn echter bescheiden in vergelijking met het risico van een klacht van een ontevreden klant bij de CNIL, die altijd leidt tot een controle.